vrijdag 22 oktober 2010
vrijdag 15 oktober 2010
'3xNiks is vier keer heel veel'
3voor12 Arnhem/Nijmegen:
"3xNiks is vier keer heel veel. Eerste avond van gebundelde krachten staat in het teken van vervreemding. De onorthodoxe campagne voor 3xNiks middels post-its en haiku’s op Twitter was de voorbode van wat de gebundelde krachten van Doornroosje, Wintertuin en productiehuis ON te bieden hebben. Verstevigde kartonnen dozen als stoelen en bijzettafeltjes, blues en free jazz als achtergrondmuziek; hier wil zich iemand duidelijk afzetten van de massa. Middels een serie van vier optredens geeft 3xNiks een vervreemde kijk op het dagelijkse leven en biedt tegelijk een alternatief."
naar de complete recensie
"3xNiks is vier keer heel veel. Eerste avond van gebundelde krachten staat in het teken van vervreemding. De onorthodoxe campagne voor 3xNiks middels post-its en haiku’s op Twitter was de voorbode van wat de gebundelde krachten van Doornroosje, Wintertuin en productiehuis ON te bieden hebben. Verstevigde kartonnen dozen als stoelen en bijzettafeltjes, blues en free jazz als achtergrondmuziek; hier wil zich iemand duidelijk afzetten van de massa. Middels een serie van vier optredens geeft 3xNiks een vervreemde kijk op het dagelijkse leven en biedt tegelijk een alternatief."
naar de complete recensie
eerste editie
3x niks
eerste editie
11 oktober
door Hanneke Hendrix
1.
Inkomende mail, 6 oktober, 14u34:
We moeten nog een presentator! Kun jij niet ook toevallig presenteren?!
Uitgaande mail, 6 oktober, 15u40:
’s Goe. Ik hijs me wel weer in een jurk.
2.
Uitgaande sms, naar Baco Pirelli, 8 oktober, 19u13:
Ga jij naar 3xniks?
Inkomende sms, van Baco Pirelli, 8 oktober, 19u20:
Yep. Draaien. Jij?
Uitgaande sms, naar Baco Pirelli, 8 oktober, 19u24:
Presenteren. En een stukkie schrijven.
Inkomende sms, van Baco Pirelli, 8 oktober, 19u29:
Dan ben jij een soort van Paul de Leeuw en ik een soort van Cor Bakker.
Uitgaande sms, naar Baco Pirelli, 8 oktober, 20u02:
Hoezee!
3.
“Heb jij al een t-shirt?” vroeg Marlijn op kantoor.
Ik zat op de vensterbank met een koffie verkeerd. Op de achtergrond tikte zachtjes het toetsenbord van Seb. Ik was moe. Druk. Donker buiten. Het leven dat te snel gaat als je eigenlijk het liefst gewoon op een bankje op de hoek van een plein zou zitten. Om te mijmeren over het leven en om te constateren dat het allemaal wel goed is, hoe je het doet.
Of om te jeu de boulen.
Ofzo.
“Een t-shirt?” vroeg ik.
Seb draaide zich om.
“Wat voor t-shirt?” vroeg ik.
“Een 3xniks t-shirt,” zei Marlijn. Ondertussen rolden er velletjes tekst uit de printer.
Als Seb zou roken en als dat nog steeds binnen had gemogen, dan had hij aldaar een peuk opgestoken, achterovergeleund en zijn armen over elkaar gevouwen.
“Waarvoor?” vroeg ik. Mijn voorhoofd kreukelde.
Als er popcorn was geweest dan was Seb popcorn gaan eten.
Marlijn keek op van de printer.
“Om aan te doen natuurlijk.”
“Huh? Wanneer dan?”
Ik ben soms wat traag.
“Tijdens het presenteren.”
Mijn collega in de kroeg verwisselde ooit een keer zonder dat ik het zag mijn rode wijn voor een wijnglas met een bodempje lauwe cassis. Toen ik een slok nam begreep ik er niks van. Het was een oprechte kortsluiting in mijn hoofd. Hè? Zoet? Prik? Hè?
Het was even stil op kantoor en ik dacht paniekerig “Ik moet toch geen t-shirt aan?”
Seb bewoog alleen zijn ogen, als bij een tenniswedstrijd.
“Ja maar, ja maar… Marlijn, heb jij me ooit wel eens in een t-shirt gezien?”
Het was weer even stil.
“In een t-shirt? Met een ronde hals? Met een opdruk?”
Als Marlijn een bril had gedragen, had ze die recht gezet.
“Euh… Nee?”
“Waar moet ik dat shirt dan op dragen? Heb je me wel eens in een broek gezien?”
“Nee,” zei Marlijn tevreden.
“Ik héb niet eens een broek.”
Het was weer even stil.
Marlijn tikte op het bureau het stapeltje blaadjes recht en trok een wenkbrauw op.
Met de lege mok als een bedelnap voor me in één hand greep ik met de andere Marlijns schouder. “Mag ik asjeasjeasjeblieft een jurk aan? Toe?”
“Natuurlijk mag jij een jurk aan. Doe eens niet zo raar.”
Cassis.
Seb draaide zich weer om.
Ik ga een bankje timmeren en de zandbak ombouwen tot jeu-de-boule-bak en daar ga ik dan zitten de hele dag en dan ga ik alleen maar pruttelen. In mij zit een oma die schreeuwt om eruit te mogen.
4.
Facebookstatus van Hanneke Hendrix, 11 oktober, 17u26:
Heute abend 3xNiks in Merleyn, dus drie keer voor u “geen idee wat er komt”.
Wat er in elk geval wel is: Mevrouw Hendrix in een blommenjurk die naar alle waarschijnlijkheid wederom in haar chaos het programma presenteert.
Víér keer niks dus!
5.
“En de film van deze editie van Short Story Cinema is gemaakt voor Hiba Brink!”
Naast me hoorde ik Willem, die tussen een monitor en een zwart blok gepropt de laptop aan het bedienen was. “Vink!” siste Willem.
“Hè?” zei ik.
“Vink!” siste hij nog eens.
“Vink!” riep ik in de microfoon. “Hiba Vink! Ik wilde al steeds Nina Brink zeggen.”
In de zaal bleef het stil.
“Hiba Vink dus! Nu weet ondertussen niemand meer hoe ze heet… Maar goed.. Excuses! Híba Br… Vink! Vink!”
Die naam vergeet ik nooit meer.
“Ze is er niet,” klopte Maartje Wortel en Els Moors me nadien geruststellend op de schouder. “Dus dat scheelt.”
6.
Soms zou ik het liefst een elektricien zijn, dan kreeg ik tenminste gewoon een schok als ik iets verkeerds deed.
7.
Tijdens Zo Moeilijk bleef het publiek stil staan, ook toen de jongens riepen dat iedereen mocht dansen. Armen over elkaar, misschien zachtjes het heufd op en neer op de maat.
Het applaus was er steeds niet naar. De zaal joelde en floot alsof het leven ervan afhing.
Ik dacht aan Woody Harrelson in “White men can’t jump”.
of
http://www.youtube.com/watch?v=c3YfAu2dIV4
8.
“Ik vind dat we een productie an sich zouden moeten maken van Willem die hier onder het scherm gefrot de beamer bedient,” zei ik door de microfoon.
Ik meen dat.
Daar is markt voor.
Ik weet dat zeker.
9.
Ik vond de liedjes van het Rigor Mortis Ensemble zo fijn dat ik hieronder een stukje tekst wilde typen. Tegen beter weten in googlede ik op “Rigor Mortis Ensemble Lyrics” en natuurlijk vond ik niets van het ensemble.
De songtitels die ik wél vond waren de volgende:
- Afterbirth Of A Midget
- Bodily Dismemberment
- Cattle Mutilation
en - Six Feet Under / Worms Of The Earth
10.
De volgende edities zijn op 15 november en 27 december, wederom om acht uur op een maandag in Merleyn en met wederom drie verassingen van Doornroosje, de Wintertuin en ON op de planken. Komt all’n!
eerste editie
11 oktober
door Hanneke Hendrix
1.
Inkomende mail, 6 oktober, 14u34:
We moeten nog een presentator! Kun jij niet ook toevallig presenteren?!
Uitgaande mail, 6 oktober, 15u40:
’s Goe. Ik hijs me wel weer in een jurk.
2.
Uitgaande sms, naar Baco Pirelli, 8 oktober, 19u13:
Ga jij naar 3xniks?
Inkomende sms, van Baco Pirelli, 8 oktober, 19u20:
Yep. Draaien. Jij?
Uitgaande sms, naar Baco Pirelli, 8 oktober, 19u24:
Presenteren. En een stukkie schrijven.
Inkomende sms, van Baco Pirelli, 8 oktober, 19u29:
Dan ben jij een soort van Paul de Leeuw en ik een soort van Cor Bakker.
Uitgaande sms, naar Baco Pirelli, 8 oktober, 20u02:
Hoezee!
3.
“Heb jij al een t-shirt?” vroeg Marlijn op kantoor.
Ik zat op de vensterbank met een koffie verkeerd. Op de achtergrond tikte zachtjes het toetsenbord van Seb. Ik was moe. Druk. Donker buiten. Het leven dat te snel gaat als je eigenlijk het liefst gewoon op een bankje op de hoek van een plein zou zitten. Om te mijmeren over het leven en om te constateren dat het allemaal wel goed is, hoe je het doet.
Of om te jeu de boulen.
Ofzo.
“Een t-shirt?” vroeg ik.
Seb draaide zich om.
“Wat voor t-shirt?” vroeg ik.
“Een 3xniks t-shirt,” zei Marlijn. Ondertussen rolden er velletjes tekst uit de printer.
Als Seb zou roken en als dat nog steeds binnen had gemogen, dan had hij aldaar een peuk opgestoken, achterovergeleund en zijn armen over elkaar gevouwen.
“Waarvoor?” vroeg ik. Mijn voorhoofd kreukelde.
Als er popcorn was geweest dan was Seb popcorn gaan eten.
Marlijn keek op van de printer.
“Om aan te doen natuurlijk.”
“Huh? Wanneer dan?”
Ik ben soms wat traag.
“Tijdens het presenteren.”
Mijn collega in de kroeg verwisselde ooit een keer zonder dat ik het zag mijn rode wijn voor een wijnglas met een bodempje lauwe cassis. Toen ik een slok nam begreep ik er niks van. Het was een oprechte kortsluiting in mijn hoofd. Hè? Zoet? Prik? Hè?
Het was even stil op kantoor en ik dacht paniekerig “Ik moet toch geen t-shirt aan?”
Seb bewoog alleen zijn ogen, als bij een tenniswedstrijd.
“Ja maar, ja maar… Marlijn, heb jij me ooit wel eens in een t-shirt gezien?”
Het was weer even stil.
“In een t-shirt? Met een ronde hals? Met een opdruk?”
Als Marlijn een bril had gedragen, had ze die recht gezet.
“Euh… Nee?”
“Waar moet ik dat shirt dan op dragen? Heb je me wel eens in een broek gezien?”
“Nee,” zei Marlijn tevreden.
“Ik héb niet eens een broek.”
Het was weer even stil.
Marlijn tikte op het bureau het stapeltje blaadjes recht en trok een wenkbrauw op.
Met de lege mok als een bedelnap voor me in één hand greep ik met de andere Marlijns schouder. “Mag ik asjeasjeasjeblieft een jurk aan? Toe?”
“Natuurlijk mag jij een jurk aan. Doe eens niet zo raar.”
Cassis.
Seb draaide zich weer om.
Ik ga een bankje timmeren en de zandbak ombouwen tot jeu-de-boule-bak en daar ga ik dan zitten de hele dag en dan ga ik alleen maar pruttelen. In mij zit een oma die schreeuwt om eruit te mogen.
4.
Facebookstatus van Hanneke Hendrix, 11 oktober, 17u26:
Heute abend 3xNiks in Merleyn, dus drie keer voor u “geen idee wat er komt”.
Wat er in elk geval wel is: Mevrouw Hendrix in een blommenjurk die naar alle waarschijnlijkheid wederom in haar chaos het programma presenteert.
Víér keer niks dus!
5.
“En de film van deze editie van Short Story Cinema is gemaakt voor Hiba Brink!”
Naast me hoorde ik Willem, die tussen een monitor en een zwart blok gepropt de laptop aan het bedienen was. “Vink!” siste Willem.
“Hè?” zei ik.
“Vink!” siste hij nog eens.
“Vink!” riep ik in de microfoon. “Hiba Vink! Ik wilde al steeds Nina Brink zeggen.”
In de zaal bleef het stil.
“Hiba Vink dus! Nu weet ondertussen niemand meer hoe ze heet… Maar goed.. Excuses! Híba Br… Vink! Vink!”
Die naam vergeet ik nooit meer.
“Ze is er niet,” klopte Maartje Wortel en Els Moors me nadien geruststellend op de schouder. “Dus dat scheelt.”
6.
Soms zou ik het liefst een elektricien zijn, dan kreeg ik tenminste gewoon een schok als ik iets verkeerds deed.
7.
Tijdens Zo Moeilijk bleef het publiek stil staan, ook toen de jongens riepen dat iedereen mocht dansen. Armen over elkaar, misschien zachtjes het heufd op en neer op de maat.
Het applaus was er steeds niet naar. De zaal joelde en floot alsof het leven ervan afhing.
Ik dacht aan Woody Harrelson in “White men can’t jump”.
of
http://www.youtube.com/watch?v=c3YfAu2dIV4
8.
“Ik vind dat we een productie an sich zouden moeten maken van Willem die hier onder het scherm gefrot de beamer bedient,” zei ik door de microfoon.
Ik meen dat.
Daar is markt voor.
Ik weet dat zeker.
9.
Ik vond de liedjes van het Rigor Mortis Ensemble zo fijn dat ik hieronder een stukje tekst wilde typen. Tegen beter weten in googlede ik op “Rigor Mortis Ensemble Lyrics” en natuurlijk vond ik niets van het ensemble.
De songtitels die ik wél vond waren de volgende:
- Afterbirth Of A Midget
- Bodily Dismemberment
- Cattle Mutilation
en - Six Feet Under / Worms Of The Earth
10.
De volgende edities zijn op 15 november en 27 december, wederom om acht uur op een maandag in Merleyn en met wederom drie verassingen van Doornroosje, de Wintertuin en ON op de planken. Komt all’n!
maandag 11 oktober 2010
Dat wordt 3xNiks!
Unieke samenwerking tussen Doornroosje, Wintertuin en Productiehuis ON
"3xNiks. 3xNiks? 3xNiks. Het is een mantra dat zich al een tijdje als een virus lijkt te verspreiden door Nijmegen. Met een logo dat opduikt op posters, t-shirts, zelfs post-its met hints verspreid door de stad. Of via tweets die weglezen als een kruising tussen haikus, gelukskoekjes en rekensommetje..."
Lees meer op http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/44041412
"3xNiks. 3xNiks? 3xNiks. Het is een mantra dat zich al een tijdje als een virus lijkt te verspreiden door Nijmegen. Met een logo dat opduikt op posters, t-shirts, zelfs post-its met hints verspreid door de stad. Of via tweets die weglezen als een kruising tussen haikus, gelukskoekjes en rekensommetje..."
Lees meer op http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/44041412
woensdag 8 september 2010
dinsdag 7 september 2010
vrijdag 16 juli 2010
dinsdag 8 december 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)